Beheer, behoud, ontwikkeling

Behoud en consolidatie

Gezien hun kwetsbaarheid mogen celtic fields niet verstoord worden en verdienen ze een beschermde status als archeologisch monument.

Omploegen en egaliseren van de grond vormt de belangrijkste bedreiging voor de karakteristiek en de herkenbaarheid van celtic fields. Het verdient dan ook de voorkeur om akkers met celtic fields om te zetten in graslanden. Beweiding met schapen verdient dan de voorkeur boven die met rinderen of paarden, omdat schapen de grasmat op de wallen niet vertrappen en er door hun ontlasting minder verruiging optreedt. Bij celtic fileds op heidevelden is het afplaggen van wallen af te raden.

Bomen op de wallen zijn ongewenst. De wortels en omvallende bomen de wallen kunnen aantasten. Mochten er toch bomen staan, overweeg dan ze te kappen. Laat dan wel de stobben zitten.

Restauratie

Bij herstel van celtic fields is het belangrijk om de oorspronkelijke contouren van de wallen aan te houden. De akkers waren niet altijd perfect vierkant, maar volgden landschappelijke contouren en konden een langwerpig patroon vormen. Zo geven ze ook aanwijzingen over bijvoorbeeld de ligging van inmiddels verdwenen wegen en waterlopen. Verloren (delen van) wallen zijn goed met plaggen te herstellen.

Behoud door ontwikkeling

De aanwezigheid van celtic fields zorgt voor een verhoging van de cultuurhistorische waarde van een gebied. Bovendien kunnen de velden ook bijzondere archeologische sporen herbergen zoals van een akkerlaag en van spiekers en boerderijen. Reconstructie van celtic fields is interessant om duidelijk te maken hoe het landschap er bijvoorbeeld rond het begin van de jaartelling uit moet hebben gezien.

Het kan wenselijk zijn de verschillende stadia van een raatakker in beeld te brengen. Het is echter een kostbare ingreep en zal slechts op enkele plaatsen tot de mogelijkheden behoren. Bij een reconstructie is het raadzaam de karakteristieke beplanting af te stemmen op de tijdsperiode of perioden waarin het complex wordt teruggebracht.