reconstructie

Reconstructie is gericht op het herstellen (herbouwen) van een oorspronkelijk cultuurhistorisch object waar weinig of niets meer van over is. Met reconstructies dient men over het algemeen terughoudend te zijn. Vaak weten we onvoldoende over de oorspronkelijke vorm en betekenis van het object. Een reconstructie zegt in dit geval vooral iets over de huidige behoefte aan belevingsmogelijkheden en historische informatie. Het gereconstrueerde object heeft in elk geval niet of nauwelijks cultuurhistorische waarde. Vaak is echter wel de aanschouwelijke, en daarmee de educatieve waarde van het object vergroot. Goede voorbeelden van reconstructies vinden we vooral terug in de archeologie, bijvoorbeeld bij het weer nieuw opbouwen van Romeinse wachtposten. Weliswaar heeft de wachtpost zelf geen cultuurhistorische waarde, het geeft wel een goed beeld van hoe zoiets er uit kan hebben gezien, en wekt zo een algemeen begrip voor cultuurhistorie op.